Groszekw Krainie Deszczowców

Groszek rośnie. Niezaprzeczalnie pnie się w górę.

Matka postanowiła wzorem Deszczowców urządzić Groszkowi kącik w salonie.

W salonie stoi Matki laptop, na półkach stoją Matki książki. W salonie znajduje się absolutnie wszystko, co Matce do szczęścia potrzebne.

W salonie rozłożył się też Groszek. Jeżdzi samochodzikiem po swoich piankowych puzlach.  Posiada dwie własne półeczki z książkami i zabawkami. Posiada też kosz, z którego z mozołem wyciąga pluszaki, gumiaki i inne cuda.

No, ale Groszek rośnie. Potrzebuje stolik i krzesełko. Potrzebuje materacyk na dzienne drzemki. Potrzebuje własny, prywatny regalik, bo zabawek przybywa.

Cóż z tego, że Groszek potrzebuje to wszystkio za jakieś  2 miesiące, kiedy dojdzie do odpowiedniego wieku.

Matka oszalała już teraz i roztacza wizje. Przeszukuje sklepy, przeszukuje blogi, w myślach sprowadza tkaniny i zabawki zza oceanu.

A w między czasie planuje podróż Na Koniec Świata, czyta o Montessori i NVC.

Matka w końcu przekonała się do wełny. Tej zimy Groszek na pewno marzł nie będzie.

Matka ma zamiar ubierać Groszka według potrójnej zasady Deszczowców:

1. Wełniana bielizna,

2. Wełniany lub polarowy pajac,

3. Wodo- i wiatroodporny kombinezon.

Matka zakupiła rajstopki i body znanego deszczowcowego producenta oraz polarowego pajaca i wełniane skarpetki:

Groszek dostał nowy talerzyk. Do talerzyka dołączone są dwie łyżeczki w pasujących kolorach.

Zestaw ma same zalety:

-antypoślizgowy spód,

-ścianki, dzięki którym dziecku łatwiej jest nałożyć jedzenie na łyżeczkę,

-krótkie łyżeczki z gumowymi uchwytami, łatwe do trzymania w rączce,

-zestaw można myć w zmywarce i podgrzewać w mikrofali

Groszek po raz pierwszy wstał sam. Matka posadziła Groszka na podłodze w kuchni, obróciła się by wyjąć jogurt z lodówki i, gdy zamknęła drzwiczki, ujrzała Groszka stojącego przed nią.

“Jezus, Maria! Matko Boska!”- wykrzyczała Matka sprowadzając tym samym Groszka ponownie do pozycji siedzącej.

Po dwutygodniowej przerwie Matka postanowiła ponownie zawitać w przedszkolu. Wszak Groszek potrzebuje towarzystwa, a ponieważ w  Krainie Deszczowców spotkanie dzieci na placu zabaw jest prawie niemożliwe należało poszukać innych opcji. Matka i Groszek uczęszczają więc w czwartki do otwartego przedszkola.

Matka traktuje przedszkole z należytą powagą i tylko problemy zębowe Groszka oraz ból po wyrwanym zębie mądrości były w stanie powstrzymać ją od pojawienia się w tym przybytku zabawy.

Matka zapakowała Groszka i ruszyła przed siebie. Tym razem jednak nie biegła, nie dyszała i nie wylewała hektolitrów potu pędząc przed siebie i spoglądając nerwowo na zegarek. Matka postanowiła wzorem deszczowców wyluzować i potraktować całość jako miłą rozrywkę.

W wyniku tego bezstresowego podejścia Groszek usnął, a Matka dotarła na miejsce, gdy wszczyscy już siedzieli w kółku i śpiewali.

Groszek najpierw bardzo się zdziwił. Potem poczuł się nieswojo, a przy “Boogie, boogie” zapłakał. Matki interwencja była szybka i skuteczna, więc po chwili Groszek spokojnie siedział i konsumował lunch, od czasu do czasu próbując zwędzić nóż ze stołu.

Tym razem nam się trafiło, bo było aż sześcioro dzieci w wieku Groszka. Matka zatarła ręce z radości. Niech się maluch bonduje. Groszek jednak nie wykazywał nimi specjalnego zainteresowania  całą swoją uwagę skupiając na samochodach i ich kołach…

Dzisiaj Groszek obudził się o jakiejś zupełnie abstrakcyjnej dla Matki godzinie. Za oknem było szaro, a zegarek pokazywał 6:40. Jeden rzut oka na komórkę i Matka już wiedziała, że z dalszego snu nici. Groszek przespał ponad 13 godzin, więc nie było możliwości skłonienia go do powrotu w objęcia Morfeusza.

Chcąc, nie chcąc Matka zwlokła się z łóżka zabierając małego z sobą. Był w doskonałym nastroju. Dużo się uśmiechał, piszczał i przytulał. Matka postawiła więc na intensywną zabawę i tak o godzinie 10 Groszek był już zupełnie wykończony. Matka i Groszek udali się więc na ponad dwugodzinna drzemkę, z przerwą na karmienie. Potem zaś bawili się aż do wieczora. Całe 8 godzin.

Czyżby szykowało się przejście z 2 drzemek dziennych na jedną?